Deze column verscheen eerder op VHSG.NL

Ik begrijp t niet, die menselijke drang tot uitgaan. Voordat je denkt: ‘Zo die heeft een flinke communicatieve/sociale stoornis!’ laat ik het volgende uitleggen.

Ik ben negentien jaar, leef al mijn hele leven in het kleine stadje Maassluis maar werk desondanks toch in Amsterdam, heb gepresenteerd voor de radio, schrijf voor de krant en heb een flinke groep vrienden. Waar gaat het dan mis zul je denken?

Ja dat vraag ik mezelf ook constant af. De volgende mogelijke redenen heb ik voor mezelf op een rijtje gezet en zal ik nu met mijn lezer, u dus, delen. Ik zie de lol niet zo in van enorm dure drankjes in kleine verhoudingen op een plaats waar de muziek zo hard staat dat je elkaar niet kunt verstaan maar de ruimte te klein is om te dansen, wat ik eigenlijk ook al niet zo leuk vind om in t openbaar te doen. Zo he, dat was een flinke zin. Vervolgens wil ik daaraan toevoegen dat je wanneer je in meerdere tenten bent geweest de meeste muziek wel kent, de meeste gasten kent, of juist niet omdat je ze niet wilt leren kennen.

De gesprekken in de meeste uitgaansgelegenheden zijn nu ook niet bepaald hoogstaand, iets waar ik wel grote waarde aan hecht. Om nu weer het zoveelste gesprek te beginnen over hoe het met je gaat, zowel op school als in de thuissituatie, is niet echt boeiend he? Vervolgens gaan de gesprekken meestal over de meest bizarre dingen die je hebt meegemaakt. Geloof me, 99% daarvan heb ik allang gehoord en is een variatie op een eerder gehoord verhaal. Maar zelden bereikt mij een nieuw verhaal, dat ook nog eens boeiend is.

Ben ik dan zo’n lastig type? Ja ik denk van wel. Wanneer je niets meer te vertellen hebt ga je maar een drankje bestellen, na een kwartier wachten ben je dan aan de beurt en  bestel je iets, uiteindelijk blijkt datgene wat je besteld had iets heel anders te zijn omdat ze je A. Niet verstaan hebben B. Door de war hebben gehaald met iemand anders of C. Omdat bartenders gewoon net zo dom zijn als dat ze uit hun ogen kijken. De vriendelijke, grappige, knappe en hardwerkende bartenders daargelaten.

Na een tijdje begint de smaak van bier/wijn/wodka/baco/e.a. te vervelen. Wat dan? Je moet het toch op een of andere manier leuk houden? Hmmm… Dan maar naar de W.C. om je haar goed te doen en even in de blaas wat ruimte creëren. Ben je ooit wel eens naar de W.C. in een uitgaansgelegenheid geweest? Precies, het is dat je met je dronken kop het verschil tussen de witte pot en de bruine stront die op de rand van de pleebril ligt niet kunt zien. Ook leuk zijn de schoenen die altijd kleven aan het einde van de avond, pissen is ook lastig met 15 bier in de kraag!

Ik hoor je denken… Volgens mij heeft ie gelijk… Maar nee, wacht, hij heeft het nog niet gehad over de leuke mensen die je er kunt ontmoeten, waar dan later een relatie mee ontstaat enzovoorts. Nee daar heb ik het inderdaad niet over gehad omdat ik het nu eenmaal niet erg fijn vind om een relatie te starten met iemand die het leven pas leuk vind na zes wodka. Meestal zijn de hersencellen dan al zover afgestorven dat het aantal glazen wat je drinkt gelijk staat aan je IQ. En nee, dat betekend niet dat veeldrinkers dus slimmer zijn dan recreatieve gebruikers.

Mijn stelling is dan ook: uitgaan is alleen leuk omdat alcohol je verdoofd en er voor zorgt dat je alles leuk vind. Doe mij dus maar een gezellige bijeenkomst met vrienden bij iemand thuis. Frituurtje erbij, filmpje voor als het saai wordt en ook een fijn, vernieuwend muziekje werkt sfeerverhogend.

Conclusie: Ja, ik ben saai! En het is best leuk om hele groepen mensen op te jutten ;-)